‘Ni hao,’ zegt een aardige mevrouw en laat haar telefoonscherm zien. Of ik een blind date wil, lees ik via de vertaal-app. ‘Nou en of,’ zeg ik uiteraard. Dus ze laat een foto zien, van haar gezin aan de keukentafel, met haar man, met dochter nummer twee en met vrijgezelle Lie. Die draagt een kobaltblauwe trui en een rond brilletje op een vrolijke snoet: helemaal mijn type! 42 is ze. Heeft gestudeerd. Ik ook? Punt voor punt gaat mijn bijna-schoonmoeder haar checklist af. En hoe oud ben ik? 45, lieg ik. Bingo, alles goed.
Elke zaterdag en zondag is er een huwelijksmarkt in het Volkspark in hartje Shanghai, al meer dan twintig jaar. Of beter gezegd: uithuwelijksmarkt, want het zijn de ouders en grootouders die een kind aan de man of vrouw willen brengen. Rijen lang liggen de profielen, neem deze, willekeurig: ‘Geslacht & status: vrouw, ongehuwd, aantrekkelijk uiterlijk, geboren oktober 1976. 1m63, universitair geschoold, lerares. Bezit een huis, geen hypotheek. Lid van de Communistische Partij, traditionele bescheiden vrouw. Zoekt: man geboren tussen 1969 en 1977, 1m70. Eerlijk & betrouwbaar, met vaste baan. De ouders zijn aanwezig.’ Of deze: ‘vrouw, 36 jaar. Ouders waren werkzaam in de banksector, enig kind, 1m66, 55 kilo. Bachelor in Finance en MBA. Werkt bij een bank, heeft meerdere huizen, geen hypotheek. Houdt van zwemmen, fitness en reizen. Vrolijk en mooi. Zoekt een degelijke man. Moeder is aanwezig, WeChat +86etc.’ Mijn Chinees is roestig, maar met Google Photo kom ik een heel end.
Ouders aanwezig, maar ze zitten natuurlijk niet de hele tijd te wachten achter hun advertentie, ze gaan de boer op, benaderen andere ouders in het park – was zoon- of dochterlief maar half zo actief geweest. ‘Waarom hebben de advertenties eigenlijk geen foto’s?’ vraag ik aan een moeder van rond de vijftig. Knappe vrouw, dus zal met de dochter ook weinig mis zijn. ‘Omdat een goede relatie niet gebaseerd is op uiterlijk,’ legt ze uit. Da’s nog eens andere koek dan ons Married at First Sight, of swipen naar links & rechts. Huwelijksmarkten als deze zijn er inmiddels in verschillende Chinese steden. Leuk en aardig, die hoogopgeleide en hardwerkende kinderen, maar onderweg is er toch iets misgegaan.
In het park lopen hier en daar ook wat potentiële partners, zoals drie Chinese studenten. ‘Wow, ze houdt van e-sports, ze is gemaakt voor jou!’ zeggen twee tegen een derde, als ze een profiel bekijken. ‘Oh nee, toch niet, ze zoekt een ambitieus iemand,’ lezen ze verder en lopen lachend door. Die avond krijg ik via iMessage een bericht. Lang verhaal kort: ik ga aanstonds verhuizen naar China.
